เบื้องหน้าคือภาพของหญิงสาวในชุดนางเงือกที่ว่ายน้ำอย่างเป็นธรรมชาติ โบกมือ เล่นกับเด็ก ๆ และสร้างรอยยิ้มให้คนดูนับพัน นับหมื่นคน

แต่เบื้องหลังความสวยงามนั้น จะต้องแลกมากับความเสี่ยงที่หลายคนไม่เคยรู้มาก่อน

การกลั้นหายใจหลายนาทีในน้ำลึก การทำงานโดยแทบไม่ได้ยินเสียงจากโลกภายนอก รวมถึงอุบัติเหตุครั้งหนึ่งที่เธอยอมรับว่า หากวันนั้นขาดสติไปเพียงเล็กน้อย เธออาจจะลาจากโลกนี้ไปแล้ว

จากคนที่ไม่ได้ชอบนางเงือก สู่การเป็น “นางเงือกอาชีพ”

ถ้าย้อนกลับไปถามคุณโดนัทในวัยเด็กว่า โตขึ้นอยากเป็นอะไร คำตอบคงไม่ใช่นางเงือก เพราะเธอไม่ได้ชอบแอเรียล (Ariel) หรือชอบดูการ์ตูนนางเงือกแบบที่หลายคนเข้าใจกันเลยแม้แต่น้อย

แต่ความฝันจริง ๆ ของเธอคือ การเป็นนักกีฬาทีมชาติ  

คุณโดนัทเติบโตมากับการเล่นกีฬา ทั้งกรีฑา วอลเลย์บอล และว่ายน้ำ แถมเคยคว้าแชมป์ว่ายน้ำในสมัยเด็ก ๆ ได้อีกด้วย แต่เมื่อเติบโตเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น เธอก็เริ่มผันตัวเข้าสู่วงการนางแบบ พริตตี้ 

และจุดเชื่อมโยงระหว่างอาชีพนางแบบ กับอาชีพนางเงือกก็ได้เกิดขึ้นเมื่อเธอได้ถูกชักชวนให้ไปถ่ายแบบในคอนเซปนางเงือก โดยได้มีการใส่หางและถ่ายแบบในน้ำ

ก่อนที่จะไปสะดุดตาหัวหน้าทีมนางเงือกที่รู้จักกันผ่าน Facebook และชักชวนให้เธอลองเข้าสู่วงการ นั่นเป็นครั้งแรกที่คุณโดนัทรู้ว่า ประเทศไทยมี “อาชีพนางเงือก” อยู่จริง

การเป็นนางเงือก ไม่ใช่แค่ใส่หางแล้วกระโดดลงน้ำ

ก่อนที่คุณโดนัทจะใช้คำว่า “นักแสดงนางเงือกมืออาชีพ” ได้มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย สิ่งที่คุณโดนัทย้ำชัดตลอดการพูดคุย คือ อย่าเข้าใจว่านางเงือกเป็นเพียงการแต่งชุดสวย ๆ แล้วลงไปว่ายน้ำ การเป็นนางเงือกไม่ได้ง่ายขนาดนั้น

แม้พื้นฐานเบื้องต้นจะเป็นเรื่องง่ายๆที่หลายคนทำได้ คือ “การว่ายน้ำ”  แต่หากต้องการพัฒนาไปสู่การทำงานจริง นักแสดงนางเงือกจำเป็นต้องฝึกทักษะเฉพาะทางมากขึ้น ทั้งหลักสูตร Mermaid และ Freediving รวมถึงต้องมี Certificate ตามระดับความลึกที่ต้องลงปฏิบัติงาน

เพราะการว่ายน้ำโดยต้องสวมหางนางเงือกที่มีน้ำหนักมากกว่า 10 กิโลกรัมมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แถมสถานที่ทำงานจริงไม่ได้มีสภาพแวดล้อมเหมือนกันทั้งหมดด้วย

บางงานเป็นแทงก์เคลื่อนที่ความลึกเพียง 1 เมตรกว่า ขณะที่บางอควาเรียมอาจลึก 3 เมตร 5 เมตร หรือมากถึง 8 – 10 เมตรเลยทีเดียว

เมื่อเธอลงไปแสดงในอควาเรียม ก็ไม่ต่างจากการดำน้ำลึกโดยไม่มีอุปกรณ์ช่วยหายใจติดตัวเลย

หากมีความผิดพลาดเกิดขึ้น นั่นอาจต้องแลกมาด้วยชีวิต “ถ้าโดพลาดในน้ำแค่ 1 นาที โดสามารถไปจากโลกนี้ได้เลยค่ะ” ประโยคนี้อธิบายความแตกต่างระหว่างภาพที่ผู้ชมเห็น กับสถานการณ์การทำงานจริงที่ถูกขั้นกลางด้วยกระจกใสบางๆเท่านั้น

ใต้น้ำไม่มีเสียงเพลง และบางครั้งก็มองแทบไม่เห็น

อีกเรื่องที่คนดูอาจไม่เคยนึกถึง คือโชว์ที่ดูเหมือนถูกออกแบบให้เคลื่อนไหวไปกับเสียงเพลงนั้น จริงๆแล้วนักแสดงใต้น้ำ  ไม่ได้ยินเสียงเพลงเลย

คุณโดนัทเล่าว่า ขณะอยู่ในน้ำแทบไม่ได้ยินเสียงสนทนาหรือดนตรีจากภายนอก หากมีเด็กจำนวนมากกรี๊ดพร้อมกันจึงอาจพอได้ยินเสียงบ้าง

ดังนั้นการแสดงส่วนใหญ่จึงเป็นการ Freestyle ไม่มีจังหวะเพลงให้ยึด ไม่มีเสียงบอกคิวเหมือนนักแสดงบนเวที และการมองเห็นใต้น้ำก็ไม่ได้ชัดเจนเหมือนภาพที่คนดูเห็นจากภายนอก

สิ่งที่ต้องฝึกจึงไม่ใช่เพียงการว่ายน้ำ แต่คือการทำให้ตัวเอง “ดูเหมือนใช้ชีวิตอยู่ในน้ำจริง ๆ มาหลายปี”

การกะพริบตา การแสดงสีหน้า การเป่าฟองอากาศ การเล่นกับผู้ชม หรือแม้แต่การเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ต้องดูเป็นธรรมชาติที่สุด

คนทั่วไปเมื่อลงน้ำอาจเกร็ง กลั้นหายใจ หรือแสดงสีหน้าผิดธรรมชาติ แต่หน้าที่ของนักแสดงนางเงือกคือทำให้ผู้ชมลืมสิ่งเหล่านั้นไปชั่วขณะ

การอยู่ในน้ำ ยิ่งดูง่ายเท่าไร ก็หมายความว่าฝึกมาหนักมากเท่านั้น

ประสบการณ์เฉียดตาย ในขณะเป็นนางเงือก

ตลอด 6 ปี คุณโดนัทผ่านเหตุการณ์ไม่คาดคิดหลายรูปแบบ แต่เหตุการณ์ที่เธอมองว่าใกล้ความตายที่สุด คือวันที่ หางนางเงือกขาดขณะอยู่ใต้น้ำ

คุณโดนัทเล่าว่า ตามปกติแล้วหางเงือกซิลิโคนของนักแสดงเชื่อมต่อกับตีนกบ ในวันนั้นขณะที่เธอกำลังว่ายโชว์อยู่ใต้น้ำ แล้วกำลังจะว่ายกลับขึ้นมาหายใจ อยู่ๆก็รู้สึกว่าตัวหนักๆ ว่ายน้ำไม่ขึ้น

เมื่อมองกลับลงไปที่หางเงือกก็พบว่าส่วนดังกล่าวเกิดความเสียหาย ทำให้น้ำสามารถเข้าไปจนสร้างแรงต้านขณะพยายามว่ายขึ้นสู่ผิวน้ำได้

และปัญหาใหญ่คือ ตอนเกิดเหตุคุณโดนัทแทบไม่มีลมหายใจสำรองเหลือแล้ว ณ วินาทีนั้น เธอพยายามว่ายขึ้นมา แต่ว่ายยังไงก็ไม่สามารถกลับขึ้นสู่ผิวน้ำได้ จนรู้สึกได้ว่าหรือนี่โชว์สุดท้ายของชีวิตเธอ

แต่โชคดีที่มีทีมงานสังเกตเห็นความผิดปกติได้ทันเวลา จึงมีเพื่อนร่วมทีมเข้ามาช่วยดึงเธอขึ้นจากน้ำได้ทัน

เหตุการณ์ครั้งนั้นได้สอนอะไรหลายอย่างให้กับคุณโดนัท และทำให้เธอได้เปลี่ยนวิธีการทำงาน

จากเดิมที่เธอมักใช้ลมหายใจจนเกือบจะหมดจึงค่อยว่ายกลับขึ้นมาสู่ผิวน้ำเพื่อสูดอากาศ เธอเริ่มเรียนรู้ว่า ต้องเหลือลมสำรองไว้สำหรับสิ่งที่ไม่คาดคิดเสมอ

เพราะประสบการณ์ทำให้รู้ว่า ต่อให้เตรียมตัวมาดีเพียงใด เราก็ไม่สามารถควบคุมทุกอย่างได้ มีเพียงแค่ “สติ” ที่ต้องควบคุมไว้ให้ได้ และเตรียมแผนสำรองไว้เสมอ

เมื่อเพื่อนร่วมโชว์บางตัว…ไม่ได้ตัวจิ๋วน่ารัก แต่มีขนาดเท่าบิ๊กไบค์!?

ความเสี่ยงไม่ได้เกิดจากความเสียหายของอุปกรณ์เท่านั้น เพราะอควาเรียมบางแห่งที่คุณโดนัทลงไปทำงานคือพื้นที่ที่มีสัตว์น้ำอาศัยอยู่จริง ๆ

ปลาบางตัวที่มองผ่านกระจกเหมือนตัวไม่ใหญ่มาก แต่เมื่อลงไปอยู่ข้าง ๆ จริง ๆ อาจมีขนาด ใกล้เคียงกับรถบิ๊กไบค์หนึ่งคันเลย

คุณโดนัทเล่าว่า สำหรับปลาแล้ว นักแสดงคือผู้ที่บุกรุกเข้าไปในพื้นที่ของมัน ดังนั้นจึงต้องเรียนรู้พฤติกรรมของสัตว์ สังเกตว่าปลากำลังรวมตัวอยู่บริเวณใด และหลีกเลี่ยงพื้นที่ที่อาจเป็น Safe Zone ของพวกมัน

บางครั้งเส้นผมของนักแสดงอาจดูคล้ายสาหร่าย หรือปลาอาจคุ้นเคยกับมนุษย์ในฐานะผู้ให้อาหาร จึงว่ายเข้ามาใกล้หรือเกิดการสัมผัสตัวกัน เกิดการก่อกวนโดยไม่คาดคิดได้

นี่คืออีกเหตุผลว่า ทำไมความสวยงามเพียงอย่างเดียวจึงไม่เพียงพอสำหรับอาชีพนี้

วันที่เริ่มเป็นที่รู้จัก คือวันที่คนอื่นเริ่มกำหนดว่าเราควรเป็นใคร

การสั่งสมประสบการณ์ และการฝึกฝนทำให้คุณโดนัทสามารถสร้างสรรค์โชว์ได้น่าสนใจจนมีงานเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ ชื่อเสียงก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ 

จนในปัจจุบันหากใครพูดถึงอาชีพ “นางเงือก” คุณโดนัทก็จะเป็นคนแรกๆที่ถูกนึกถึงอยู่เสมอ แต่ชื่อเสียงก็มาพร้อมกับราคาที่ต้องจ่าย

เธอทั้งเคยถูกวิจารณ์เรื่องรูปร่าง หน้าตา ถูกคุกคามทางเพศ และได้รับข้อความรุนแรงจากคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ในบางครั้งยังถูกนำไปเปรียบเทียบกับนักแสดงนางเงือกคนอื่นในลักษณะที่เธอเองก็ไม่สบายใจ

เมื่ออาชีพเติบโตขึ้น ความคาดหวังของคนอื่นก็เริ่มเข้ามากำหนดพื้นที่ในการเป็นตัวเอง

คุณโดนัทเล่าว่าหากมีคอมเมนต์เชิงลบ ที่ไม่เป็นความจริง ถ้าเธออธิบายได้ก็จะอธิบาย แต่หากอีกฝ่ายไม่ได้ต้องการรับฟัง ก็ต้องรู้จักปล่อยผ่าน

แทนที่จะเสียเวลาให้กับคำวิจารณ์ เธอเลือกเอาเวลากลับไปพัฒนาตัวเอง เอาเวลาไปทำงานดีกว่า

เพราะนอกจากเธอจะมีอาชีพเป็นนางเงือกแล้ว เธอยังทุ่มเทเวลาให้กับงานอื่นๆอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็น อินฟลูเอนเซอร์ นางแบบ หรือเจ้าของธุรกิจ แถมคุณโดนัทยังบอกอีกว่า “ตอนนี้อยากหางานทำเพิ่มอีกค่ะ” 

ร่างกายคือหนึ่งในเครื่องมือทำงานเลยต้องดูแลเป็นพิเศษ

การเป็นทั้งนางแบบ อินฟลูเอนเซอร์ เจ้าของธุรกิจ และนักแสดงใต้น้ำ ทำให้คุณโดนัทต้องใส่ใจการดูแลสุขภาพเป็นพิเศษ ไม่ว่าจะเป็น ใบหน้า รูปร่าง ผิว เส้นผม รวมถึงสมรรถภาพร่างกาย ล้วนเกี่ยวข้องกับงานของเธอ

แต่หากถามว่าอะไรสำคัญ เธอให้ความสำคัญกับ การกินและการนอน ที่สุด

แม้จะเป็นคนออกกำลังกาย ทั้งว่ายน้ำและเวตเทรนนิง แต่เธอสังเกตจากประสบการณ์ตรงว่า หากนอนหลับไม่ดี ประสิทธิภาพในการว่ายน้ำจะลดลงอย่างชัดเจน

โดยเฉพาะสำหรับอาชีพที่ต้องใช้ร่างกายอย่างหนัก นี่จึงไม่ใช่แค่เรื่อง Wellness แต่เกี่ยวข้องโดยตรงกับความสามารถในการทำงาน

ในขณะเดียวกัน “เส้นผม” กลับเป็นอีกส่วนของร่างกายที่รับภาระหนักที่สุด

คุณโดนัทต้องลงน้ำติดต่อกันหลายวัน เจอทั้งน้ำจืด น้ำเค็ม และสภาพน้ำที่แตกต่างกันตามสถานที่ เมื่อขึ้นจากน้ำก็ต้องสระ เป่า และกลับลงน้ำใหม่ วนซ้ำแบบนี้มาหลายปี

ผลที่เธอพบคือ ผมแห้ง หนังศีรษะแสบและคัน รวมถึงมีผมขาดหลุดร่วง

บางช่วงต้องสระผมทุกวันติดต่อกัน 7 วัน เพราะไม่สามารถปล่อยสิ่งตกค้างจากน้ำในสถานที่ทำงานไว้บนเส้นผมและหนังศีรษะได้

“เส้นผม” สำหรับคุณโดนัทคือมงกุฎของใบหน้า ถ้าผมสวย ลงไปโชว์ในน้ำก็สวย ถ่ายแบบก็สวย เป็นนักธุรกิจก็น่าเชื่อถือ เลยต้องให้ความสำคัญกับการดูแลเส้นผมเป็นพิเศษ

วิธีดูแลของเธอจึงมีทั้งการบำรุงเส้นผมด้วยเคราติน การทำความสะอาดหลังลงน้ำ การใส่ใจอาหาร โดยเฉพาะโปรตีนและสารอาหารต่าง ๆ รวมถึงการดูแลเพิ่มเติม เช่น การเข้ามาทำทรีตเมนต์ที่คลินิก เพื่อให้เส้นผมกลับมาแข็งแรงสมบูรณ์ได้อีกครั้ง

นางเงือกต้องมีรูปร่าง และหน้าตาตามแบบ Beauty Standard

นอกจากคุณโดนัทจะมีเส้นผมที่สวยงามแล้ว หน้าตา และรูปร่างก็ดีไม่แพ้กัน จนมักถูกนำไปเปรียบเทียบกับนางเงือกท่านอื่นๆ หรือถูกยกเป็น Beauty Standard ของวงการ “นางเงือก”

หลายคนอาจจินตนาการว่านางเงือกต้องเป็นผู้หญิง รูปร่างดี หน้าตาสวย และมีภาพลักษณ์แบบตัวละครในเทพนิยาย แต่ในมุมของคนทำงานจริง คุณโดนัทกลับมองต่างออกไป

สำหรับคุณโดนัท ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิง ผู้ชาย รูปร่างแบบไหน สีผิวอะไร หรือมีรูปลักษณ์อย่างไร ก็สามารถเป็นนางเงือกได้ เพราะสิ่งสำคัญกว่าคือ “Performance”

เพราะเมื่อลงไปอยู่ในน้ำ ความสามารถไม่สามารถถูกทดแทนด้วยรูปลักษณ์ได้ คนสวยแต่ทักษะไม่ถึง ก็ไม่สามารถถูกเลือกให้ลงไปทำงานในสถานการณ์ที่ต้องสร้างสีสันให้กับคนดู และพร้อมรับความเสี่ยงไปในเวลาเดียวกันได้

สำหรับเธอ ความสวยจึงเป็นแค่ “กำไร” เล็กๆน้อยๆ แต่ความสามารถต่างหากคือพื้นฐานของอาชีพ

ความสำเร็จในอาชีพของคุณโดนัทไม่ใช่ “การเป็นที่หนึ่ง”

เมื่อมองลึกเข้าไปในอาชีพนางเงือกที่คุณโดนัททำมา 6 ปีเต็ม ก็เกิดคำถามตามมาว่าเธอจะทำอาชีพที่ใช้ร่างกายหนักขนาดนี้ไปถึงเมื่อไหร่ หรือเธอกำลังไล่ตามความฝันสูงสุดในอาชีพนางเงือกอยู่หรือไม่

แม้ในต่างประเทศจะมีการแข่งขันนางเงือกทั้งในระดับภูมิภาคและระดับโลก แต่สำหรับคุณโดนัท การแข่งขันยังไม่ใช่เส้นชัยที่เธออยากไปถึง

เป้าหมายที่เธอให้ความสำคัญมากกว่าคือ การได้เดินทางไปแสดงให้เด็ก ๆ ทั่วประเทศไทยได้เห็นนางเงือกตัวจริงสักครั้ง

เพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมา สิ่งที่ทำให้เธอยังอยากว่ายน้ำต่อ ไม่ใช่แค่ค่าตอบแทนหรือจำนวนคนผู้ติดตามที่เพิ่มขึ้น แต่คือปฏิกิริยาของเด็ก ๆ ที่อยู่หน้าตู้

ครั้งหนึ่งมีเด็กคนหนึ่งบอกกับเธอว่า เดิมทีเขาเคยคิดว่าสักวันจะขอให้คุณพ่อพาไปดิสนีย์เพื่อไปเจอนางเงือก แต่เมื่อได้มาเจอคุณโดนัท เขารู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องไปถึงที่นั่นแล้ว เพราะวันนี้เขาได้เจอ “นางเงือกตัวเป็น ๆ” อยู่ตรงหน้า

คำพูดเล็ก ๆ จากเด็กคนหนึ่ง กลับกลายเป็นความหมายที่ใหญ่ขึ้นสำหรับคนทำงาน

มันทำให้คุณโดนัทอยากเดินทางไปยังจังหวัดที่เธอยังไม่เคยไป เพราะยังมีเด็กอีกจำนวนมากที่รู้จักเธอเพียงผ่านหน้าจอมือถือ แต่ยังไม่เคยมีโอกาสเห็นการแสดงจริง ๆ

และหากวันหนึ่งได้เดินทางไปสร้างความสุขให้เด็ก ๆ ทั่วประเทศไทยแล้ว เป้าหมายต่อไปของเธอคือ การนำประสบการณ์ของนางเงือกไทยไป Collaboration กับต่างประเทศ รวมถึงความฝันที่อยากมีโอกาสแสดงในอควาเรียมขนาดใหญ่ เพื่อให้ผู้ชมจากหลายประเทศได้เห็นศักยภาพของนักแสดงนางเงือกไทย

จากคนที่ไม่เคยฝันอยากเป็นนางเงือก สู่คนที่สร้างความสุขให้ผู้คนผ่านการเป็นนางเงือก

เรื่องราวของ คุณโดนัท ฟอริดา อาจเริ่มต้นจากความบังเอิญ

เธอไม่ได้โตมากับความฝันว่าอยากเป็นนางเงือก ไม่ได้วางแผนว่าจะต้องมีชื่อเสียงจากอาชีพนี้ และไม่ได้ตั้งเป้าว่าจะต้องเป็นนางเงือกที่เก่งที่สุดในโลก

แต่เมื่อโอกาสเข้ามา เธอเลือกที่จะฝึกฝน จนสิ่งที่เคยเป็นเพียงงานอดิเรกกลายเป็นความสามารถเฉพาะทางที่ทำต่อเนื่องมานานกว่า 6 ปี

ระหว่างทาง เธอต้องเจอทั้งความเหนื่อย ความเสี่ยง อุบัติเหตุที่เกือบเอาชีวิตไม่รอด ปัญหาสุขภาพจากการทำงาน รวมถึงคำวิจารณ์และความคาดหวังจากคนที่รู้จักเธอเพียงผ่านหน้าจอ

แต่สิ่งหนึ่งที่ยังทำให้เธอมีความสุขได้อยู่เสมอ คือรอยยิ้มของเด็กๆที่ได้เห็นเธอแหวกว่ายอยู่ในน้ำ

คุณโดนัทก็แค่อยากว่ายไปให้ไกลพอที่จะทำให้เด็ก ๆ ทั่วประเทศไทยได้เห็นว่า “นางเงือก” ที่เคยอยู่แค่ในจินตนาการ สามารถมาอยู่ตรงหน้าพวกเขาได้จริง และบางที นั่นอาจเป็นความสำเร็จที่มีความหมายกว่ารางวัลใด ๆ

หากคุณสนใจที่จะปลูกผม หรือมีปัญหาเกี่ยวกับสุขภาพเส้นผม และหนังศีรษะสามารถติดต่อสอบถามเพิ่มเติมได้ที่:

📞  094-441-4965

📩 Line: @beq_haircenter

Click: http://line.me/ti/p/@beq_haircenter

Facebook: BEQ Hair Center 

Instagram: beqhaircenter_dr.danai

Youtube: BEQ Hair Center

TIKTOK: beq_hair_center